Άρθρα


Αγρυπνείτε! Οι Έσχατες μέρες πλησιάζουν…

αναρτήθηκε στις 28 Ιουν 2020, 1:54 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 28 Ιουν 2020, 1:55 π.μ. ]


Είναι συνείδηση πλέον της , ως σώματος όλων των κι όχι ως μεμονομένου σώματος κάποιων διοικητικών γραφειοκρατικών μονάδων, των εσχάτων στα οποία ζούμε ,όπως αποτυπώνεται και στην λειτουργική ζωή της Εκκλησίας μας, αποκαλούμενοι όλοι οι νεώτεροι ως έσχατοι Άγιοι.

Και όπως μας βεβαιώνει ο Κύριός μας :

Καὶ ἔσται …ἐπὶ τῆς γῆς συνοχὴ ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ

ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου,

ἀποψυχόντων ἀνθρώπων ἀπὸ φόβου καὶ προσδοκίας

τῶν ἐπερχομένων τῇ οἰκουμένῃ·.(Λουκ.κα΄25-26)

Δηλαδή, στα έσχατα της ιστορίας ανάμεσα στα άλλα θα υπάρξει τεράστια στεναχώρια , αμηχανία και φόβος στα κράτη για το μέλλον,όπως και θόρυβοι από την κίνηση των κυμάτων (Βλ.Τσουνάμια και άλλες φυσικές καταστροφές)ενώ οι άνθρωποι θα γίνονται ως νεκροί(κατάθλιψη κ.α) από τον φόβο και την απελπισία τους για το μέλλον της οικουμένης.

Όμως ο γλυκύς Χριστός δεν αφήνει έτσι απροστάτευτα τα παιδιά του και συνάμα μας συμβουλεύει:

Ἀγρυπνεῖτε οὖν ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου.

(Λουκ κα΄-36)

Δηλαδή να προσεύχεστε συνεχώς όπως καταξιωθείτε(όχι απλώς μπορέσετε ,ούτε μόνο αξιωθείτε ,αλλά κατα-ξιωθείτε δηλ. Θα είναι μεγάλος λαχνός όποιος τότε μπεί κάτω από την σκέπη του Χριστού ) και αποφύγετε όσα θα γίνουν στο μέλλον. και μπορέσετε και σταθείτε με καλή απολογία ενώπιον Του.

Ας μπούμε λοιπόν, όσο έχουμε καιρό,στο καταφύγιο της το γρηγορότερο, ας διώξουμε κάθε κρατούμενο αμαρτίας που μας πνίγει ,ας βρούμε έναν αγαθό Εξομολόγο να διώξουμε τα μπάζα από μέσα μας και ας κοινωνούμε τακτικά το Σώμα και το Αίμα του Χριστού ,έχοντας μέσα μας και για πάντα ένοικο τον ίδιο τον δημιουργό του σύμπαντος όλου και τότε τίποτε δεν μας απειλεί , ούτε επίγειο ,ούτε αιώνιο!

«καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος. Ἀμήν.(Ματθ. κη,20)»


« Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία »

αναρτήθηκε στις 19 Ιουν 2020, 2:28 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 19 Ιουν 2020, 3:11 π.μ. ]



Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έβαλε τον Σταυρό στην πρώτη σημαία που πρόχειρα κατασκεύασε για να ξεκινήσει την επανάσταση για την ελευθεριά . Χαρακτηριστικά ο ίδιος είπε, μετά την απελευθέρωση, στους μαθητές του πρώτου Γυμνασίου της Αθήνας: «Νέοι, πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ ΠΙΣΤΕΩΣ και έπειτα υπέρ ΠΑΤΡΙΔΟΣ...»
«Ως μία βροχή έπεσεν εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί μας και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτό το σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση...».

Τιμή και δόξα στους αγωνιστές του 1821

αναρτήθηκε στις 13 Ιουν 2020, 2:35 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 16 Ιουν 2020, 3:29 π.μ. ]


ς

 Ο  Παπαφλέσσας έλεγε ,
Έλληνες ,ποτέ μην ξεχνάτε το χρέος σε θεό και σε πατρίδα!         Σ αυτά τα δύο σας εξορκίζω η να νικήσουμε ή να πεθάνουμε κάτω από την σημαία του Χριστου.....

Αιωνία σας ή μνήμη ένδοξοι Ήρωες του 21,βλέπω να χάνεται η πατρίδα μου  και τους ΄Ελληνες να μην χαμπαρίζουν .                                                                Δεν βλέπετε ότι ξεπουλάνε την  ιστορία την  θρησκεία  την πατρίδα την οικογένεια.














ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

αναρτήθηκε στις 12 Ιουν 2020, 1:17 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 12 Ιουν 2020, 1:17 π.μ. ]


Εορτή των Αγίων Πάντων | e-mesara

Ο  όσιος Εφραὶμ ο Σύρος μας προβάλλει ως παράδειγμα ζωής τους Αγίους Πάντες και μας σπρώχνει στα χνάρια τους  με την αγία παραίνεσή του:
«Έχεις τόσους πολλούς ήλιους πνευματικοὺς, που σου φωτίζουν τα μάτια κάθε μέρα και νύχτα. Να πορεύεσαι με το φως τους και να ακολουθείς τα ίχνη τους, για να εισέλθεις μαζί τους στα αιώνια σκηνώματα. Τρέξε με ζήλο πάνω στα βήματά τους, για να μπορέσεις έστω να προλάβεις κάποιους. Διότι, ξέρω πως, αν θέλεις, μπορείς να το πετύχεις».
Οξυπόδησον!... και … Γένοιτο!
(Από το βιβλίο: «ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ»)
Νεοελληνική απόδοση

Την Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος : Τι γιορτάζουμε;

αναρτήθηκε στις 2 Ιουν 2020, 8:57 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 4 Ιουν 2020, 1:28 π.μ. ]

 Αγία Τριάδα - Αγιογραφία - OramaWorld.Com

Του  : Τι γιορτάζουμε;                                        Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός.

Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.

Τα χαρίσματα του

Μεγάλα είναι και ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μάς δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός. Γι’ αυτό ας χαρούμε όλοι μαζί και σκιρτώντας από αγαλλίαση ας ανυμνήσουμε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μάς εορτή και πανηγύρι.Όπως δηλαδή διαδέχονται η μια την άλλη οι εποχές και οι κινήσεις του ήλιου, έτσι ακριβώς και στην Εκκλησία η μία εορτή διαδέχεται την άλλη και με τον τρόπο αυτό απ’ τη μια πηγαίνουμε στην άλλη. Πριν από λίγο καιρό εορτάσαμε τον σταυρό, το πάθος και την Ανάσταση, και ύστερα από αυτά την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στους ουρανούς.

Σήμερα φθάσαμε στην κορυφή των αγαθών, σ’ αυτήν την κορωνίδα των εορτών, βρισκόμαστε πια στην πραγματοποίηση των επαγγελιών του Κυρίου. «Γιατί αν φύγω –λέει- θα σάς στείλω άλλον Παράκλητο, και δεν θα σάς αφήσω ορφανούς». (Ιωάν. 16,6). Βλέπετε το πατρικό Του ενδιαφέρον; Βλέπετε την ανέκφραστη φιλανθρωπία Του; Πριν λίγες ημέρες ανελήφθη στον ουρανό, κάθισε στον βασιλικό θρόνο, στα δεξιά του Πατρός, και σήμερα μάς στέλνει ως δώρο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και μ’ αυτόν τον τρόπο μάς χορηγεί άπειρα ουράνια αγαθά. Γιατί, πες μου, ποιο από τα αγαθά που συμβάλλουν στη σωτηρία μας δεν μάς δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα;

Με τη χάρη Του απαλλασσόμαστε απ’ τη δουλεία του διαβόλου, καλούμαστε στην ελευθερία του Χριστού, οδηγούμαστε στην ουράνια υιοθεσία, αναγεννιόμαστε απ’ την αρχή και ξεφορτωνόμαστε το βαρύ και δυσβάστακτο φορτίο των αμαρτιών μας. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος βλέπουμε να υπάρχουν τόσοι ιερείς κι έχουμε τάγματα διδασκάλων της Εκκλησίας. Απ’ την πηγή αυτή πήγασαν πλούτη προφητειών και χαρίσματα ιάσεων και όλα τα άλλα που συνήθως στολίζουν την Εκκλησία του Θεού από το Άγιο Πνεύμα προέρχονται. Και φωνάζει ο Παύλος και λέει: «Για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά» (Α’ Κορ. 12,11).

«Όπως θέλει», λέει, όχι όπως έχει διαταχθεί. «Μοιράζει», και δεν μοιράζεται. Έχει εξουσία, και δεν εξουσιάζεται. Γιατί ο Παύλος λέει πως έχει και το Άγιο Πνεύμα την ίδια εξουσία, που έχει και ο Πατήρ. Κι όπως είπε για τον Πατέρα «ο Θεός είναι εκείνος που ενεργεί παντού και πάντα» (Α’ Κορ. 12,6), έτσι λέει και για το Άγιο Πνεύμα «για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά». Είδες τέλεια εξουσία που έχει; Γιατί όσα πρόσωπα έχουν την ίδια φύση και ουσία είναι φανερό ότι έχουν και την ίδια εξουσία, και όσα έχουν την ίδια αξία, σ’ αυτά μία είναι η δύναμη και η εξουσία.

Χάρη στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος απαλλαχτήκαμε από τις αμαρτίες, μ’ αυτήν ξεπλύναμε την ψυχή μας από κάθε ρύπο. Με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ενώ ήμασταν άνθρωποι, γίναμε άγγελοι, όσοι βέβαια θελήσαμε να μάς βοηθήσει η χάρη Του, χωρίς να αλλάξει η φύση μας, αλλά, κι αυτό είναι το πιο αξιοθαύμαστο, διατηρήσαμε την ανθρώπινη φύση μας και μ’ αυτή επιδείξαμε αγγελική συμπεριφορά. Τόσο μεγάλη είναι λοιπόν η δύναμη του Αγίου Πνεύματος!

Και όπως η πραγματική φωτιά όταν δεχτεί τον μαλακό πηλό τον καθιστά σκληρό κεραμίδι, έτσι ακριβώς και η φωτιά του Αγίου Πνεύματος, όταν δεχτεί μια ψυχή συνετή, ακόμη κι αν τη βρει πιο μαλακή κι απ’ τον πηλό, την κάνει πιο γερή κι απ’ το σίδερο. Και κάνει ξαφνικά πιο καθαρό απ’ τον ήλιο εκείνον που έως τώρα ήταν μολυσμένος απ’ την ακαθαρσία των αμαρτιών.[…]

«Με τη δύναμη του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού», λέει, «και με τη χάρη του Πνεύματος του Θεού μας». Είδες, αγαπητέ, τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος; Είδες ότι το Άγιο Πνεύμα, εξαφάνισε όλες αυτές τις κακίες, και ότι εκείνους που ήταν προηγουμένως υποδουλωμένοι στις αμαρτίες τους, τους ανέβασε ξαφνικά σε τόσο υψηλές τιμές;

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ἀπολυτίκιον
Ήχος πλ. δ'.
Εὐλογητὸς εἶ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους, τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν, τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας· φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

Κοντάκιον:
Ήχος πλ. δ’.
Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν έθνη ο Ύψιστος· ότε του πυρός τας γλώσσας διένειμε, εις ενότητα πάντας εκάλεσε· και συμφώνως δοξάζομεν το Πανάγιον Πνεύμα.

Ψυχοσάββατο Πεντηκοστής 2020 στις 6 Ιουνίου

αναρτήθηκε στις 2 Ιουν 2020, 3:08 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 2 Ιουν 2020, 3:17 π.μ. ]

Ψυχοσάββατο.

 Και των κεκοιμημένων μνημόνευσον Σωτήρ μου Ζωοδότα.


Ψυχοσάββατο. Μέρα ξεχασμένη για τους πολλούς του κόσμου. Ο θάνατος είναι άλλωστε για τη νοοτροπία της εποχής μας το τέρμα. Οι κεκοιμημένοι μάς πονούν, αλλά πρέπει να ζήσουμε. Να προχωρήσουμε. Και το μνημόσυνο είναι μόνο ατομική υπόθεση. Όταν συμπληρώνονται οι μέρες, οι σαράντα, ο χρόνος, θυμόμαστε. Πάμε στο ναό. Έρχονται και όσοι μας αγαπούν και όσοι αγαπούσαν τον κεκοιμημένο. Και φτάνει. Γιατί άραγε όλοι μαζί, να έχουμε δύο ημέρες το χρόνο στις οποίες να θυμόμαστε πάντας τους κεκοιμημένους. Έτσι δεόμεθα υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως πάντων των απ’ αιώνος κεκοιμημένων ορθοδόξων χριστιανών, βασιλέων, πατριαρχών, αρχιερέων, ιερέων, ιερομονάχων, μοναχών, γονέων, προγονέων, πάππων, προπάππων, διδασκάλων, αναδόχων ημών εν τη πίστει…

Κι όμως. Στο ψυχοχάρτι του Σαββάτου των Απόκρεω, πριν την Κυριακή της ανάμνησης ότι θα έρθει η τελευταία Κρίση, όπως και το Σάββατο πριν την Πεντηκοστή, πριν την Κυριακή του ξεκινήματος της παρουσίας της Εκκλησίας στον κόσμο, αποτυπώνεται όχι μόνο η μνήμη, αλλά και η ελπίδα. Μνήμη ότι οι αγαπημένοι μας ουκ απέθανον αλλά κοιμώνται.   Μνήμη ότι η αγάπη δεν νικήθηκε από το θάνατο. Ότι μπορεί ένα κομμάτι μας να έφυγε μαζί του, να τάφηκε στο χώμα, κι όχι μόνο από όσους γνωρίσαμε, αλλά και από όλους όσους έζησαν πολύ πριν από εμάς, απ’ αιώνος, όμως τίποτε δεν τελείωσε. Επειδή Χριστός Ανέστη ο θάνατος εσκυλεύθη. Επειδή Χριστός Ανέστη θα βρεθούμε ξανά με όλους όσους προηγήθηκαν. Κοντά στον Θεό των πνευμάτων και πάσης σαρκός. Εν τόπω φωτεινώ και χλοερώ και αναψύξεως. Και δεν θα είναι η συνάντησή μας μόνο εν πνεύματι. Δικό μας και δικό τους. Θα έρθει η ώρα που το σώμα τους και το δικό μας θα βγούνε από τις κρύπτες του θανάτου. Και θα ενωθεί η συμφυΐα, σε έναν τρόπο αιώνιο και χωρίς μετατροπή. Όπου ο έσχατος εχθρός θα καταργηθεί. Και θα είναι η ύπαρξη συνάντηση με το Φως και την γλυκύτητα της ωραιότητος του προσώπου του Χριστού και των Αγίων Του. Η Εκκλησία που δεν θα είναι μόνο μια πρόσκληση ένταξης στο σώμα του Χριστού, αλλά το ίδιο το Σώμα από το οποίο δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε.

Προγευόμαστε αυτή την χαρά να είμαστε μέλη του Σώματος κάθε φορά που τελούμε την Θεία Λειτουργία. Αυτήν στην οποία πιστεύουμε και ζούμε το διαρκές παρόν της Βασιλείας του Θεού. Της συνάντησης ζώντων και κεκοιμημένων, αγίων και αμαρτωλών, μελίσματος και μη διαίρεσης, βρώσεως και μη δαπανήσεως εν τω Χριστώ. Μόνο που τα δύο αυτά Σάββατα νιώθουμε τους κεκοιμημένους πιο κοντά μας. Γιατί δεν είμαστε μόνο εμείς που έχουμε να θυμόμαστε. Αλλά όλο το σώμα του Χριστού. Και η μνημόνευση των ονομάτων, μακρόσυρτη υπό τον ήχο του «Κύριε ελέησον», μάς υπενθυμίζει ότι η αγάπη δεν είναι μόνο για τους οικείους και συγγενείς, αλλά για όλους που εν Χριστώ γίνονται οι κατεξοχήν οικείοι μας. Οι αδελφοί μας.

Ας βρεθούμε το απόγευμα της Παρασκευής και το πρωί του Σαββάτου στο ναό της γειτονιάς μας. Μεγαλύτεροι και μικρότεροι. Πρέπει να ζήσουμε, αυτό είναι δεδομένο. Έτσι κι αλλιώς ο θάνατος για μας δεν είναι τέρμα, αλλά μια στάση και ένα πέρασμα, ένα Πάσχα.  Τη στάση την περνάμε μόνοι μας, ακόμη κι αν έχουμε την ώρα του θανάτου κοντά μας αυτούς που μας αγαπούνε. Ο θάνατος είναι η προσωπική μας έξοδος, στην οποία κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει, να καταλάβει, να συντροφεύσει. Μία ροπή όμως είναι η στάση. Και μπαίνουμε στο πέρασμα της ανάστασης. Συντροφευμένοι από όσους έχουν προηγηθεί και πρωτίστως όσους αγάπησαν το Θεό και τον άνθρωπο. Κι αυτοί θα μας οδηγήσουν στο να αναγνωρίσουμε Εκείνον που θανάτω τον θάνατον επάτησε.

Ας Τον παρακαλέσουμε λοιπόν. Και των κεκοιμημένων μνημόνευσον Σωτήρ μου, εν δόξη όταν έλθης. Των δικών μας και όλων των ανθρώπων. Να συναντιόμαστε στην αγάπη Σου!

Εμφάνιση της Πάνσεπτης μορφής του ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ στην Αγία Λαβίδα (ΒΙΝΤΕΟ)

αναρτήθηκε στις 2 Ιουν 2020, 1:28 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 2 Ιουν 2020, 1:35 π.μ. ]


Ελληνορωμαϊκά!: Εμφάνιση της Πάνσεπτης μορφής του ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ...

Όπως θεολογεί ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, σε κάθε θεία λειτουργία δεν κατέρχεται από τον ουρανό το Σώμα του Χριστού που αναλήφθηκε, αλλά ενεργεί και δρα το Άγιο Πνεύμα και μεταβάλλει τα προσφερόμενα δώρα (τον άρτο και τον οίνο) σε Σώμα και Αίμα Χριστού.

Αυτό μας παρέχεται ως δώρο της θείας ενανθρωπήσεως, όπως προφητεύεται από τους Ιερεμία/Βαρούχ γ΄, 38 «…επί της γης ώφθη και τοις ανθρώποις συνανεστράφη» και θεολογείται περιεκτικά στο Εβραίους α΄, 1. Ο αχώρητος και απρόσιτος Θεός γίνεται πλέον «χωρητός διά φιλανθρωπίαν»· «επειδή κατέρχεται (ο Χριστός διά της σαρκώσεως), και επειδή κενούται δι᾽ ηµας... διά τούτο χωρητός γίνεται» (Γρηγορίου Θεολόγου, Λόγος 39:10 και Λόγος 37:3, PG 36, 285).

Και μάλιστα, ο Θεός τροφοδοτεί όσους πιστούς αγωνίζονται να Τον ευαρεστήσουν «µε λόγο αληθείας και µε θέα µυστηρίων», κατά τη διδαχή του Μεγάλου Βασιλείου, ο οποίος στηρίζεται στη διαχρονία της ενιστορικής συγκαταβάσεως του Θεού (Ασκητικές διατάξεις, προς τους εν κοινοβίω και κατά µόνας ασκούντας, Α΄, ΒΕΠ 57, 14-15).

Διότι ―ας ειπωθεί και αυτό― το σωτηριώδες δώρο του εκκλησιασμού το παρέσχε ο Κύριος, προετοιμάζοντας την Καινή Διαθήκη της ενανθρωπήσεώς Του, μέσα από την προφητική αμεσότητα της Παλαιάς Διαθήκης, όπου φανερωνόταν ως Άσαρκος Λόγος.

Όπως σαφηνίζει η ασκητική παράδοση, ο Υιός του Θεού εµφανιζόταν στους Δικαίους, πριν ενανθρωπισθή, είτε µέσα από την άκτιστη λαµψη Του είτε και «µικραίνοντας τον εαυτό Του και λαµβάνοντας σωµατικές µορφές… ώστε να Τον βλέπουν… όχι όπως είναι ο ίδιος, σαν αχώρητος και απλησίαστος, αλλά όπως µπορούσαν εκείνοι να ζήσουν την παρουσία Του».

Κι αυτό ενδεικνύει την ενότητα των δύο Διαθηκών στο πρόσωπο του Κυρίου μας, που είναι ο Αυτουργός Θεός Λόγος.

Στη λειτουργία της 26ης Νοεμβρίου 2017, στη διάρκεια της καταλύσεως, ως ηθέλησεν ο Κύριος φιλανθρωπευόμενος, απεκάλυψε θαυμαστά σημεία που κατανύσσουν και συνέχουν κάθε συντετριμμένη καρδιά στη λατρευτική επιπόθηση του Θεού.

Βίντεο YouTube



Όλα τα καταστρέφει η καύχηση!

αναρτήθηκε στις 1 Ιουν 2020, 1:32 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 1 Ιουν 2020, 1:33 π.μ. ]

«Τι δε έχεις ο ουκ έλαβες;» ρωτά τον καθένα μας ο Απ .Παύλος. Και συνεχίζει: «ει δε και έλαβες, τι καυχάσαι ως μη λαβών;».

Αυτό το «τι καυχάσαι» κρίνει τον εγωισμό και την υπερηφάνεια όλων μας, όταν έχουμε καύχηση κάτω από τη γλώσσα μας, έτοιμοι να την παρουσιάσουμε σε κάθε μας βήμα και με κάθε τρόπο.

Μέγα λάθος, μέγα πάθος και όλεθρος της ψυχής για τον χριστιανό, που αγωνίζεται και δεν πρέπει να καυχιέται ποτέ και για τίποτε. Και μόνη του καύχηση πρέπει να έχει πάλιν τον λόγον του μεγάλου Αποστόλου των εθνών Παύλου: «ο καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω» και να μη φθάνουμε ποτέ στο «γέγονα άφρων καυχώμενος»!

Γιατί είναι όντως αφροσύνη η καύχηση και όταν ακόμα γίνεται αναγκαστικά για λόγους διδαχής ή για άλλες αιτίες. Ο Αββάς Ώρ έλεγε ότι όλα τα καταστρέφει η καύχηση.

«Όταν τρυπώσει μέσα σου ο λογισμός υψηλοφροσύνης και υπερηφάνειας, ψάξε στην συνείδηση σου αν όλες τις εντολές τήρησες, αν αγαπάς τους εχθρούς σου και λυπάσαι για την ελάττωση τους και θαρρείς τον εαυτό σου δούλο άχρηστο και πιο αμαρτωλό από όλους. Αλλά και τότε μην καυχηθείς, ότι όλα τα κατόρθωσες, ξέροντας ότι αυτός ο λογισμός όλα τα καταστρέφει».

Π. Μ. ΣΩΤΗΡΧΟΣ, «Υπέρ των αμαρτωλών»

Εάλω η πόλις ......Εάλω η πόλις

αναρτήθηκε στις 29 Μαΐ 2020, 2:20 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 29 Μαΐ 2020, 2:27 π.μ. ]


ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΖΩΗ: 29 ΜΑΪΟΥ 1453: ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ!
Στη μνήμη του Κωνσταντίνου ΙΑ΄ Παλαιολόγου, του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου και πάντων των υπέρ της πίστεως και της πατρίδος ευκλεώς αγωνισαμένων και ενδόξως πεσόντων  .                     Δεν ξεχνώ την πατρίδα μου, την πίστη μου, τους αγωνιστές την ιστορία........ και πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικά μας θα ναι....έρχεται ο καιρός ....έρχεται............οι ΄Ελληνες  μαζί με τον μαρμαρωμένο βασιλειά.

Βίντεο YouTube


Ο ναυαγός και η Πρόνοια του Θεού

αναρτήθηκε στις 22 Μαΐ 2020, 2:24 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 22 Μαΐ 2020, 2:24 π.μ. ]


 Κάποτε ένας ναυτικός βρέθηκε ναυαγός σ΄ένα ακατοίκητο τροπικό νησί μόνος κι έρημος.

Με πολλούς κόπους, χωρίς εργαλεία εργαζόμενος μόνο με τα χέρια του κατάφερε να φτιάξει μια ξύλινη καλύβα για να μπορέσει να προστατευτεί κατά την περίοδο των βροχών.

Πράγματι είχε μόλις τελειώσει την καλύβα όταν άρχισε να βρέχει ασταμάτητα. Όμως την δεύτερη κιόλας μέρα ένας κεραυνός έκαψε την καλύβα του και την έκανε στάχτη. Ο ναυαγός, που πρώτα δόξαζε το Θεό για τη σωτηρία του ξέσπασε σε δάκρυα.

“Γιατί, Θεέ μου;”, άρχισε να λέει και να παραπονιέται για τ ην καταστροφή ενώ η απελπισία πλημμύριζε την καρδιά του άκουσε από το πέλαγος το σφύριγμα ενός μεγάλου πλοίου.

Σε λίγο μια βάρκα ήταν στην παραλία.

“Πως με βρήκατε σε τούτη την ερημιά”; τους ρώτησε.

“Είδαμε, του είπαν, το σινιάλο του καπνού απ’ την φωτιά που άναψες”!

Όταν βλέπεις τα όνειρα, τις επιδιώξεις και τα έργα σου κάποιες φορές να γίνονται στάχτη κι αποκαΐδια, μην απελπίζεσαι.

Περίμενε και θα προβάλει ανέλπιστα το υπερωκεάνιο του Θεού.

Γιατί στ΄ αλήθεια:“Τοις αγαπώσι τον Θεόν πάντα συνεργεί εις αγαθόν” (Ρωμ. 8, 28).

1-10 of 182