Επικαιρότητα


Η Ι.Μ. Κουτλουμουσίου περί του βαπτίσματος των Σκοπίων

αναρτήθηκε στις 20 Ιουν 2018, 12:57 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 20 Ιουν 2018, 12:57 π.μ. ]

        

moni koutloumousiou

 Την βαθειά της λύπη εξέφρασε με μήνυμα της η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους για την υπογραφή της συμφωνίας για την ονομασία των Σκοπίων στις Πρέσπες.

''Εδώ και αρκετά χρόνια οι ακτίνες του ηλίου φωτίζουν στην Ελλάδα έργα ανθρώπων που μόνο ντροπή μπορούν να προκαλέσουν. Αυτό συνέβη και με την πρόσφατη συμφωνία, κατά την οποίαν ένα κράτος άσχετο με την ιστορία και τη γλώσσα των Μακεδόνων βαπτίσθηκε Μακεδονία'' - αναφέρει μεταξύ άλλων στο μήνυμα της η Ι.Μ. Κουτλουμουσίου.

''Η Ιερά Μονή μας, ως καθίδρυμα δέκα αιώνων, με παρουσία στην ιστορία και στον πολιτισμό, κομμάτι της Μακεδονίας και της ευρύτερης Ελλάδος, δεν μπορεί να μην εκφράσει βαθειά λύπη για το βαθύτατο πλήγμα της αξιοπρέπειας των Ελλήνων, αλλά ακόμη περισσότερο για την προδοσία της αλήθειας'' - προσθέτει σε άλλο σημείο.

Διαβάστε παρακάτω το σχετικό μήνυμα:

Εδώ και αρκετά χρόνια οι ακτίνες του ηλίου φωτίζουν στην Ελλάδα έργα ανθρώπων που μόνο ντροπή μπορούν να προκαλέσουν.

Αυτό συνέβη και με την πρόσφατη συμφωνία, κατά την οποίαν ένα κράτος άσχετο με την ιστορία και τη γλώσσα των Μακεδόνων βαπτίσθηκε Μακεδονία.

Μια εξουσία ασθενική και εγκλωβισμένη, κάτι σαν εκτελεστές – με όλη την πολυσημία της λέξεως – ή προσομοιωτές, παρά τις όποιες προθέσεις τους, με σειρά πολιτικών επιλογών που εκφράζουν χαμηλό δείκτη διανοητικής και συναισθηματικής νοημοσύνης, επιχειρούν να μετατρέψουν την Ελλάδα σε εικονική πραγματικότητα, δηλαδή προσομοίωση μιας Ελλάδας που ήταν κάποτε, πετώντας στο καλάθι των αχρήστων ιστορία, ιδέες, αγώνες, εθνική συνείδηση και πνευματική ταυτότητα, και αναρτώντας στη θέση τους κάτι που μοιάζει με ὅλα αὐτά, ἐνῶ στην πραγματικότητα είναι η σημαία μιας παγκόσμιας αγοράς.

Τέτοιοι άνθρωποι μπορούν, αν θέλουν, να ισχυρίζονται ότι δεν εγκλωβίζονται στην ιστορία αλλά ανήκουν στο μέλλον.

Ακριβέστερα, είναι εγκλωβισμένοι στην ηθελημένη άγνοια και αμνησία. Και δεν ανήκουν στο μέλλον, διότι κανείς δεν ανήκει σε κάτι που δεν υπάρχει ακόμη, αλλά υπηρετούν, ως καλοί υποτακτικοί, τον σχεδιασμό ενός μέλλοντος κατά τα συμφέροντα κάποιων – όχι πάντως των λαών.

Γίνονται ὅμως ανεπίτρεπτα κυνικοί και προκλητικοί, όταν φτύνουν κατά πρόσωπο τον πάσχοντα Ελληνικό λαό, λέγοντας ότι αυτοί είναι οι πραγματικοί Έλληνες.

Η Ιερά Μονή μας, ως καθίδρυμα δέκα αιώνων, με παρουσία στην ιστορία και στον πολιτισμό, κομμάτι της Μακεδονίας και της ευρύτερης Ελλάδος, δεν μπορεί να μην εκφράσει βαθειά λύπη για το βαθύτατο πλήγμα της αξιοπρέπειας των Ελλήνων, αλλά ακόμη περισσότερο για την προδοσία της αλήθειας.

Κανένα επιχείρημα δεν φαίνεται να επηρεάζει τις αποφάσεις των κέντρων εξουσίας, αλλοδαπών και εγχωρίων. Το μόνο που μένει είναι η προσευχή για τη φιλάνθρωπη παρέμβαση του Θεού. Όχι ενός "από μηχανής Θεού".

Αλλά του Θεού που ζει εν μέσω ημών, εν μέσω των Ελλήνων και όλων των Ορθοδόξων, και μοιράζεται και αγιάζει το ψωμί και τον κόπο τους.

Με Αυτόν μόνο προστάτη, οι Έλληνες μπορούν να πασχίσουν της ταλαιπώρου πατρίδος να σώσουν τον στέφανον, την δε ενδημούσα βλακεία να συνοδεύσουν στην τελευταία της κατοικία.

Το τέλος της Μακεδονίας σήμανε την αρχή του τέλους της Ελλάδας. Διαβάστε να δείτε τι έρχεται κατά πάνω μας

αναρτήθηκε στις 20 Ιουν 2018, 12:33 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 20 Ιουν 2018, 12:34 π.μ. ]

 


Από Σταύρος Καλεντερίδης 

Ας ξεχάσουμε λίγο την εσωτερική πολιτική σκηνή της χώρας μας. Άλλωστε οι προδότες δεν ενδιαφέρονται αν θα επανεκλεγούν και δεν λογαριάζουν το πολιτικό κόστος της προδοσίας, μιας και αποκλειστικό τους μέλημα ήταν να πλήξουν ανεπανόρθωτα τον Ελληνισμό. Αυτό επετεύχθη de facto στις 12 Ιουνίου και de jure στις 17 Ιουνίου 2018. Ας εξετάσουμε λοιπόν τις επιπτώσεις αυτής της προδοσίας για την Ελλάδα σε διεθνές επίπεδο.
1. Τα Σκόπια εισέρχονται στο ΝΑΤΟ και πραγματοποιείται η επίσημη έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Οι Σκοπιανοί αποκτούν ό,τι επιθυμούσαν από τους Έλληνες και πλέον μπορούν να είναι αδιάλλακτοι.
2. Τα Σκόπια αποκτούν ΑΟΖ στον Θερμαϊκό και στο Αιγαίο. Αξιοποιούν πλήρως το λιμάνι της Θεσσαλονίκης το οποίο και χρησιμοποιούν για τις εμπορικές τους συναλλαγές, αποκτώντας ανεμπόδιστη έξοδο στη θάλασσα.
3. Όπως έχει αποδείξει η ιστορία μας με το φασιστικό μόρφωμα της Τουρκίας, η ΝΑΤΟική συμμαχία δεν εξασφαλίζει φιλικές σχέσεις. Η παραδοσιακή και ουσιαστική συμμαχία Σκοπίων και Τουρκίας, προμηνύουν παρόμοιες εθνικές δοκιμασίες για την Ελλάδα στα βόρεια σύνορα, σαν αυτές που αντιμετωπίζουμε στο Αιγαίο και τη Θράκη.
4. Το επίθετο «Βόρεια» παύει να χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη. Είτε χάριν συντομίας, είτε λόγω σκοπιμότητας, τα Σκόπια γίνονται η μία και μοναδική, αληθινή Μακεδονία για τη διεθνή κοινότητα. Στα επίσημα έγγραφα, ο σύνθετος προσδιορισμός διατηρείται ως βασικός μοχλός για την επίτευξη των αλυτρωτικών και ιμπεριαλιστικών στόχων των Σκοπιανών.
5. Σύλληψη Ελλήνων πολιτών που διαμαρτύρονται την αρχή του τέλους της Μακεδονίας. Από το σημείο αυτό κάμπτεται κάθε μορφή αντίστασης.
6. Μετονομασία αεροδρομίου «Μακεδονία» σε «Νίκος Γκάλης». Αντίστοιχη μετονομασία σταθμών, δημοσίων κτιρίων, μνημείων και οδών.
7. Αναθεώρηση Συντάγματος Σκοπίων. Με την υποστήριξη και ενθάρρυνση Τουρκίας, ΗΠΑ, και Γερμανίας, το γειτονικό κράτος μετονομάζεται με μονομερή απόφαση σε «Μακεδονία», στα πρότυπα της Υπεριορδανίας (1949), όταν και μετονομάστηκε σε Ιορδανία.
8. Οικειοποίηση αρχαίων Μακεδονικών συμβόλων (Ήλιος Βεργίνας, κτλ.) και ηρώων (Φίλιππος, Μ. Αλέξανδρος, κτλ.) από τα Σκόπια. Πλέον τα εν λόγω σύμβολα και οι προσωπικότητες δεν αναγνωρίζονται ως Ελληνικά αλλά ως «Μακεδονικά».
9. Οι Σκοπιανοί με την ευγενή συνδρομή της Τουρκίας, ανασύρουν μέσω οθωμανικών αρχείων περιουσίες που ανήκουν σε Σκοπιανούς «Μακεδόνες», με απώτερο σκοπό την νομική τους διεκδίκηση σε «σκλαβωμένες» περιοχές της Μακεδονίας, που βρίσκονται δηλαδή εντός ελληνικού εδάφους.
10. Δικαίωση Σκοπιανών πολιτών από διεθνή και εγχώρια δικαστήρια.
11. Εποικισμοί Σκοπιανών της διασποράς εντός Ελληνικού εδάφους.
12. Η αναγνώριση «Μακεδονικής ιθαγένειας» από την Ελλάδα δημιουργεί μια νέα «Μακεδονική εθνική ταυτότητα». Αναγνώριση από τα Σκόπια «Μακεδονικής μειονότητας» εντός της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, οι Σκοπιανοί ξεκινούν να μιλούν για αδικημένους ομοεθνείς τους «Μακεδόνες» εντός της Ελληνικής επικράτειας.
13. Δημιουργία «Μακεδονικού θέματος» από τους Σκοπιανούς για υποτιθέμενη καταπίεση των ομοεθνών τους στην Ελλάδα και μη σεβασμού των ειδικών μειονοτικών δικαιωμάτων τους από την Ελληνική κυβέρνηση. Προώθηση του «Μακεδονικού» ζητήματος σε διεθνείς οργανισμούς, φορείς και φόρα.
14. Άσκηση πιέσεων στην Ελλάδα από Σκόπια, τους συμμάχους, και υποστηρικτές τους (και όσους βρίσκονται από πίσω) για αναγνώριση Μακεδονικής μειονότητας εντός Ελλάδος, για δημιουργία Μακεδονικών πολιτιστικών σωματείων (με αντίστοιχη διεξαγωγή εκδηλώσεων), σχολείων και διδαχή της αναγνωρισμένης από την Ελλάδα «Μακεδονικής γλώσσας».
15. Άσκηση πιέσεων στην Ελλάδα από Σκόπια, τους συμμάχους, και υποστηρικτές τους (και όσους βρίσκονται από πίσω) για συνδιαχείριση της Μακεδονικής πολιτιστικής κληρονομιάς, μνημείων, μουσείων και αρχαιολογικών χώρων εντός της Ελληνικής επικράτειας. Ξεκινάει η συνδιαχείριση με κοινά διοικητικά συμβούλια και επιμερισμό τουριστικών εσόδων σε Βεργίνα, Δίον, Φιλίππους, Πέλλα, Αμφίπολη, κτλ.
16. Με «σεβασμό» στην «Μακεδονική μειονότητα», ξεκινάει η εμφάνιση δίγλωσσων πινακίδων στις πόλεις της Ελληνικής περιφέρειας της Μακεδονίας, δηλαδή στα Ελληνικά και στην αναγνωρισμένη από την Ελλάδα «Μακεδονική γλώσσα» (π.χ. Δράμα – Драма, Φλώρινα – Лерин, Σέρρες – Сер και Θεσσαλονίκη – Солун). Το ίδιο συμβαίνει και στις δημόσιες ιστοσελίδες της περιοχής και τα δημόσια έγγραφα.
17. Ξεκινούν περιοδείες του Σκοπιανού Πρωθυπουργού στη Φλώρινα, Σέρρες, κτλ. δίνοντας ομιλίες σε φορείς, σωματεία και σχολεία της «Μακεδονικής μειονότητας» αποκαλώντας τους «αδέρφια» του, όπως ακριβώς κάνει σήμερα ο Ερντογάν στη Θράκη αποκαλώντας τους Έλληνες μουσουλμάνους, «Τούρκους» και «αδέρφια» του, με την ανοχή και υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης.
18. Ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός εγκαινιάζει προξενείο της «Μακεδονίας» και στη Δυτική Ελληνική Μακεδονία, το οποίο θα εδρεύει στην Κοζάνη.
19. Από το κεντρικό Σκοπιανό προξενείο στη Θεσσαλονίκη, το οποίο σταδιακά μεταμορφώνεται σε δεύτερη Πρεσβεία των Σκοπίων, ο Σκοπιανός Πρωθυπουργός κανονίζει τα ραντεβού του με ντόπιους Έλληνες βουλευτές και τους αποκαλεί μπροστά στις κάμερες «δικούς του» και «φωνή των αληθινών Μακεδόνων στο Ελληνικό κοινοβούλιο».
20. Αναγνώριση και υποδοχή του Σκοπιανού Πρωθυπουργού στην Ελληνική περιφέρεια της Μακεδονίας με υποδοχές και τιμές εγχώριου πρωθυπουργού, με την ανοχή και υποστήριξη της Ελληνικής κυβέρνησης.
21. Κατηγορία Σκοπίων κατά της Ελλάδας για ιστορική εθνοκάθαρση κατά της «Μακεδονικής μειονότητας», εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία.
22. Αναγνώριση της γενοκτονίας από την Ελλάδα. Οι Μακεδονομάχοι Παύλος Μελάς, Κώττας Χρήστου, κ.ά. χαρακτηρίζονται εγκληματίες πολέμου και καταδικάζονται μετά θάνατον. Αποκαθήλωση μνημείων και προτομών από Κρήτη, Μάνη, κτλ.
23. Η Ελλάδα αναγκάζεται να αποζημιώσει τη «Μακεδονία» και τη «Μακεδονική μειονότητα» για τα διεθνή μας εγκλήματα.
24. Σκοπιανή οικειοποίηση Μακεδονικών προσωπικοτήτων των γραμμάτων και των τεχνών (Αριστοτέλης, Πτολεμαίος, Αμερίας, Ερμαγόρας, Μαρσύας, Ποσείδιππος, κτλ.). Μετάφραση και προώθηση βιβλίων Μακεδόνων φιλοσόφων και επιστημόνων στην «καθαρή» και «πρωτότυπη» τους γλώσσα, την αναγνωρισμένη από την Ελλάδα «Μακεδονική γλώσσα» (Πολιτικά, Ηθικά Νικομάχεια, κτλ.).
25. Αλλαγή και αναθεώρηση Ελληνικών διδακτικών βιβλίων και σχολικών εγχειριδίων για την ιστορική αναγνώριση όλων των ανωτέρω, καθ’ υπόδειξη της Κοινής Διεπιστημονικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων.
26. Ξεκινάει εκ των έσω εκστρατεία επανένωσης της «Μακεδονίας του Αιγαίου» (πρώην Ελληνική περιφέρεια Μακεδονίας) με την ιστορική «Μακεδονία» (πρώην Σκόπια).
27. Άσκηση πιέσεων στην Ελλάδα από Σκόπια, τους συμμάχους, και υποστηρικτές τους (και όσους βρίσκονται από πίσω) για διενέργεια δημοψηφίσματος στα πρότυπα της Κριμαίας για «επανένωση».
28. Ιδρύεται εν μέσω πανηγυρισμών η «Μεγάλη Μακεδονία», με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη και πραγματοποιείται η απελευθέρωση των «Μακεδονικών κατεχόμενων» πόλεων από την φασιστική Ελλάδα.
29. Διαμελισμός του Ελληνισμού σε Μακεδόνες του Βορρά, Ισλαμοθράκες, Κρήτες του Νότου, Ενετοεπτανήσιους, διασκορπισμένους Πόντιους, Έλληνες της Αττικής κτλ. Συλλογή λαών και φύλων στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου.
30. Διάλυση του Ελληνικού κράτους.
Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε τα ανωτέρω, τα οποία νομοτελειακά έρχονται κατά πάνω μας, είναι να αντιδράσουμε.
Δεν αρκεί να ρίξουμε την προδοτική κυβέρνηση, μιας και οι αποφάσεις τους προς το παρόν μας δεσμεύουν. Πρέπει εμείς οι πολίτες, και όχι τα κόμματα, να αποκτήσουμε την εξουσία.  Έπειτα, να απελευθερώσουμε τη δικαστική εξουσία για να επιληφθεί τους προδότες και να τους κρίνει δίκαια και ελεύθερα για κατάχρηση εξουσίας και εσχάτη προδοσία. Αν τους καταδικάσει ως προδότες μια επιτέλους ανεξάρτητη δικαιοσύνη, τότε όλες οι πολιτικές τους πράξεις και συμφωνίες ακυρώνονται.
Τέλος, πρέπει να περάσουμε σε πολίτευμα δημοκρατίας. Για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία μας. Αυτή η νέα πολιτειακή πραγματικότητα θα έχει τη δυνατότητα να χαρακτηρίσει τους προδότες του σήμερα σφετεριστές και υφάρπαγες, και το νέο κράτος που θα δημιουργηθεί δεν θα διέπεται από τις προδοτικές αποφάσεις των προγενέστερων. Μόνο έτσι καθαρίζουμε και ξεπλένουμε την προδοσία. Και γλιτώνουμε μια και καλή από τους σάπιους πολιτικούς του σήμερα και τις κομματικές τους συμμορίες.
Αυτός είναι πλέον ο μονόδρομος για να σώσουμε την Μακεδονία και τη χώρα.
Αντισταθείτε.

Γιατί ο Θεός επιτρέπει την αδικία;

αναρτήθηκε στις 1 Ιουν 2018, 3:14 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 1 Ιουν 2018, 3:14 π.μ. ]

«Kάποτε ένας άγιος γέροντας προσευχόταν στο Θεό να του αποκαλύψει γιατί άνθρωποι δίκαιοι και ευσεβείς είναι φτωχοί, δυστυχούν και αδικούνται, ενώ πολλοί, άδικοι και αμαρτωλοί, είναι πλούσιοι και αναπαύονται, και πως ερμηνεύονται οι κρίσεις του Θεού.

O Θεός, θέλοντας να τον πληροφορήσει, του έβαλε στην καρδιά λογισμό να φύγει καί νά κατέβει στον κόσμο…

Περπατώντας λοιπόν ο γέροντας, βρέθηκε σ’ ένα δρόμο πλατύ, όπου περνούσαν πολλοί άνθρωποι. Eκεί υπήρχε ένα λιβάδι και μια βρύση με καθαρό νερό.

O Aββάς κρύφτηκε στην κουφάλα ενός δέντρου και σε λίγο είδε, πρώτα – πρώτα να περνά ένας άνθρωπος πλούσιος που ξεπέζεψε και κάθισε να φάει. Eκεί που αναπαυόταν βγάζει ένα πουγκί με 100 χρυσά νομίσματα για να τα μετρήσει. Aφού τα μέτρησε, νόμισε πως τα έβαλε πάλι μέσα στο ρούχο του, εκείνα όμως τού έπεσαν στη γη χωρίς να το καταλάβει…

Σηκώθηκε λοιπόν και καβαλίκεψε το άλογο του αφήνοντας εκεί τα φλουριά…

Σέ λίγο πέρασε από κει ένας δεύτερος, οδοιπόρος αυτός, καί σταμάτησε για να πιει νερό. Bρίσκει όμως τίς λίρες, τίς παίρνει, και φεύγει γρήγορα Kατόπιν ήλθε ένας άλλος, τρίτος αυτός καί φτωχός πεζοδρόμος, φορτωμένος και κουρασμένος και κάθισε κι αυτός ν’ αναπαυθεί.

Eνώ έβγαζε ένα παξιμάδι για να φάει, έρχεται ο πλούσιος, πέφτει πάνω στο φτωχό και του λέει με θυμό:

«Γρήγορα, δώσε μου τίς λίρες που βρήκες».

O φτωχός με όρκους μεγάλους έλεγε πως δεν είδε τέτοιο πράγμα. Tότε ο πλούσιος άρχισε να τον δέρνει με τη βίτσα του λουριού του αλόγου του, και μ’ ένα χτύπημα στά μηνίγγια τον σκότωσε… Μετά, άρχισε να ψάχνει όλα τα ρούχα και τα πράγματα του φτωχού, και μή βρίσκοντας τίποτα, έφυγε πολύ λυπημένος…

O Aββάς κρυμμένος στο δένδρο, βλέποντας όλα αυτά έκλαιγε και σπαρασσόταν η καρδιά του για τον άδικο φόνο και παρακαλώντας τον Kύριο, έλεγε:

«Kύριε, μά δεν βλέπεις το άδικο; Και πώς η αγαθότητα Σου υπομένει όλη αυτή τήν κατάσταση ; »

Tότε παρουσιάστηκε ένας άγγελος και του είπε:

«Mη λυπάσαι, Γέροντα, γιατί όλα αυτά γίνονται με τη θέληση του Θεού, κι΄ όχι στήν τύχη καί από μόνα τους !

Άλλα λοιπόν γίνονται κατά παραχώρηση Θεού ( δηλαδή τα επιτρέπει…), άλλα γίνονται για παίδευση ( λόγω προηγούμενων αμαρτιών τών ανθρώπων ), και άλλα γίνονται για οικονομία ( ελάφρυνση καταδίκης) πρός αυτούς τούς ανθρώπους…

Mάθε λοιπόν ότι αυτός που έχασε τίς λίρες ( ο πλούσιος ), είναι γείτονας τού δεύτερου, δηλαδή εκείνου που τίς βρήκε. O δεύτερος είχε ένα περιβόλι αξίας 100 λιρών, αυτός δε ο πλούσιος ως πλεονέκτης που ήταν, το πήρε πιάνοντας τούς δικαστές μόνο για 50 λίρες !

Kι επειδή παρακαλούσε ο φτωχός περιβολάρης το Θεό να κάνει εκδίκηση, οικονόμησε έτσι ο Θεός και του τα έδωσε διπλά, ώστε αντί 50 χρυσά νομίσματα, νά πάρει δηλαδή τα 100, πού πραγματικά άξιζε νά πάρει !

Μάθε ακόμη, ότι εκείνος που φονεύθηκε άδικα, είχε κάνει παλαιότερα ένα φόνο, επειδή όμως μετά είχε έργα χριστιανικά και θεάρεστα μετανοώντας ειλικρινά μέ κλάματα καί οδυρμούς γιά το αμάρτημά του καί εξομολογούμενος σε ιερέα, γι΄ αυτό θέλοντας ο Θεός να τον σώσει και να τον καθαρίσει καί από την αμαρτία του φόνου, οικονόμησε να σκοτωθεί άδικα καί ο ίδιος, για να σωθεί έτσι, κάπως η ψυχή του…

Aυτός δε ο πλούσιος καί πλεονέκτης που έκανε το φόνο, έμελλε να κολαστεί από τη φιλαργυρία καί την πλεονεξία του γι’ αυτό τον άφησε ο Θεός να πέσει στο αμάρτημα του φόνου, για να πονέσει η ψυχή του και να ζητήσει καί αυτός κάποια μετάνοια…

Kαι να τώρα, ήλθε καί σ΄ αυτόν η μετάνοια καί σε λίγο αφήνει τον κόσμο και πάει να γίνει μοναχός…

Λοιπόν, πήγαινε τώρα στο κελί σου και μην πολυεξετάζεις τις κρίσεις του Θεού, γιατί αυτές είναι ανεξερεύνητες και ανεξιχνίαστες καί δεν μοιάζουν καθόλου μέ τίς ανθρώπινες κρίσεις.Γνώριζε επίσης ότι και πολλά άλλα γίνονται στον κόσμο με το θέλημα του Θεού για λόγους που οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν. Κι έτσι το σωστό είναι να λέει ο καθένας: «Δίκαιος ει Κύριε, και ευθείαι αι κρίσεις σου.» (Ψαλμ. ΡΙΗ, 137)…»

Ο Aββάς, αφού άκουσε όλα αυτά από τον άγγελο, σηκώθηκε χαρούμενος καί δόξασε το Θεό !

Θεία Λειτουργία από στρατιωτικό ιερέα στην Αγια Σοφιά το 1919! Ένα άγνωστο ντοκουμέντο (βίντεο)

αναρτήθηκε στις 29 Μαΐ 2018, 12:21 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 29 Μαΐ 2018, 12:21 π.μ. ]


Κι όμως η τελευταία Θεία Λειτουργία στην Αγια Σοφιά δεν είναι αυτή που έγινε λίγο πριν από την Άλωση της Πόλης.Θεία λειτουργία έγινε από έναν στρατιωτικό ιερέα το 1919!


Ένας στρατιωτικός ιερέας από τις Αλώνες ένα ορεινό χωριό στο Ρέθυμνο ,ο Λευτέρης Νουφράκης τον Ιανουάριο του 1919 υπηρετούσε στη Β΄Ελληνική Μεραρχία του εκστρατευτικού σώματος που πήγαινε στην Ουκρανία.Η Μεραρχία στάθμευσε για λίγο στην Κωνσταντινούπολη.Ο παπά Λευτέρης και μια ομάδα αξιωματικών το πήραν απόφαση και παρά τις αντιδράσεις το έκαναν.Στην Άγια Σοφιά,τον Ιανουάριο του 1919 έκαναν Θεία Λειτουργία.


Βίντεο YouTube


Φάρμακον Αθανασίας…

αναρτήθηκε στις 12 Μαΐ 2018, 11:04 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 12 Μαΐ 2018, 11:04 π.μ. ]

Κάποιοι χριστιανοί διερωτώνται μήπως η χρήση κοινής λαβίδας για όλους, ενέχει τον κίνδυνο μόλυνσης από κάποια αρρώστια. Υπάρχουν μάλιστα γονείς, ελάχιστοι ευτυχώς, που αποφεύγουν νά κοινωνήσουν τα παιδιά τους για να μην μολυνθούν. Κάποιοι μάλιστα προτείνουν κουταλάκια…μιας χρήσης! Αλοίμονο, όμως, αν ο Χριστός κολάει μικρόβια.

Ο Χριστός είναι η Ζωή και μόνο ζωή μπορεί να δώσει. «Ζωήν ήλθες παρασχείν και ου θάνατον» λέει ένα ωραίο τροπάριο. Γι’ αυτό και οι πατέρες ονομάζουν τη θ. κοινωνία «φάρμακον αθανασίας» και όχι αιτία θανάτου. Το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας καθαρίζει από τις αμαρτίες, μας χαρίζει την αιώνια ζωή. Πως μπορεί να διανοηθεί κανείς ότι είναι δυνατόν να μεταδοθεί με αυτήν η οποιαδήποτε μολυσματική άρρώστια.

Ποτέ δεν παρουσιάστηκε έστω κι ένα κρούσμα τέτοιας μόλυνσης. Ούτε κάν στους ιερείς των νοσοκομείων που κοινωνούν άρρωστους με βαρείες μολυσματικές νόσους, που όπως είναι γνωστό καταλύουν στο τέλος ό,τι έχει μείνει στο ‘Αγ. Ποτήριο.

Οι χριστιανοί που έχουν τέτοιες φοβίες και λογισμούς θα πρέπει να ενισχύσουν την πίστη τους και να μην αφήνουν τον πειρασμό να τους ταράζει. Η θεία κοινωνία είναι το θαύμα της αγάπης του Θεού. Το θαύμα αυτό επεκτείνεται σε όλη την έκταση της ζωής μας και καλύπτει τα πάντα.

«Γενέσθω μοι ο άνθραξ του παναγίου Σου Σώματος και του Τίμιου Σου Αίματος εις αγιασμόν και φωτισμόν και ρώσιν της ταπεινής μου ψυχής και του σώματος».

Πηγή: Λίγα λόγια για τη Θεία Ευχαριστία, Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, Ναύπλιο.

Οι καρποί της καρδιακής Προσευχής

αναρτήθηκε στις 5 Μαΐ 2018, 11:23 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 5 Μαΐ 2018, 11:24 π.μ. ]


Είναι αδύνατον να περιγράψουμε τους ευκλεείς καρπούς που χαρίζει στον άνθρωπο η καρδιακή προσευχή. Θα μπορούσαμε να περιοριστούμε μόνο στα λόγια που συναντούμε στις Πράξεις των Αποστόλων ότι «πας ός άν επικαλέσηται το όνομα Κυρίου σωθήσεται» (Πράξ. 2,21 ), αλλά πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι οι καρποί της καρδιακής προσευχής είναι ανεξάντλητοι. Πολλοί και ποικίλοι.

Το Άγιο Πνεύμα ενεργεί σε κάθε ψυχή που καλλιεργεί τη νοερά εργασία και αποκτούμε την θεία άκτιστη Θεία Χάρη.
«Δια Πνεύματος Αγίου», συνοψίζει ο Μέγας Βασίλειος, «η εις παράδεισον αποκατάστασις , η εις βασιλείαν ουρανών άνοδος∙ η εις υιοθεσίαν επάνοδος∙ η παρρησία του καλείν εαυτών Πατέρα τον Θεόν , κοινωνόν γενέσθαι της χάριτος του Χριστού…».

«Κατά την αναλογίαν της καθάρσεώς μας», καθώς διδάσκει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, επιτυγχάνουμε την κοινωνία με το Άγιο Πνεύμα.

Συνοπτικά οι καρποί της νοεράς προσευχής είναι:
• η εγρήγορση και η ευλάβεια
• ο φόβος του Θεού και η μνήμη θανάτου
• η ειρήνη των λογισμών και η θερμότητα της καρδιάς
• η συνεχής παρακολούθηση της πνευματικής μας ζωής και το κατά Θεόν πένθος.
• η αίσθηση της παρουσίας του Θεού και η έξοδος της ψυχής από τα αισθητά πράγματα
• η απόκτηση της αγάπης του Θεού και η κατανόηση της Αγίας Γραφής
• τα δάκρυα κατανύξεως και ο φωτισμός του νου
• η μέθεξη ακτίστου ενεργείας και η θεία έλλαμψη.

Ναι. Η νοερά προσευχή φέρνει θείες καταστάσεις, άγια χαρίσματα, υπερκόσμια βιώματα τα οποία «Μάτι δεν είδε κι ούτε αυτί τ’ άκουσε κι ούτε που τα ‘ βαλε ο λογισμός του ανθρώπου όσα ετοίμασε ο Θεός για κείνους που Τον αγαπούν» ( Α’ Κορ. 2,9 ) .

Ο ιερός Χρυσόστομος τονίζει: «Αρκεί το όνομά σου καλέσαι μόνον και πάντα ανύσαι μεθ’ υπερβολής» ( Αρκεί το Όνομά σου μόνο να επικαλεσθώ και θα τα επιτύχω όλα με υπερβολική ευκολία ) .

Και πάλι ο ιερός Πατέρας τονίζει: «Δεν υπάρχει εμπόδιο να προσεύχεσαι καρδιακά ακόμη κι όταν περπατείς και να έχεις το νου σου στον ουρανό …Και κάθε τί που κάνετε …όλα να τα κάνετε στο όνομα του Κυρίου Ιησού και για τη δόξα Του”… Σε κάθε περίπτωση πρώτα να προσεύχεσαι σ’ Αυτόν και μετά να καταγίνεσαι με τις υποχρεώσεις σου…

Όταν επικαλείσαι το όνομα του Θεού , όλα εξελίσσονται ευνοϊκά… Όλα να τα κάνεις στο όνομα του Κυρίου και όλα τα αιτήματά σου θα ευοδωθούν… Τίποτε δεν είναι ίσο με το όνομα του Χριστού… “ Το όνομα σου”, λέγει το Άσμα των Ασμάτων “είναι σαν το μύρο που χύνεται και ευωδιάζει”. Εκείνος που προφέρει αυτό το όνομα , γεμίζει αμέσως από ευωδία.

Αν πεις, στο όνομά του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος με πίστη τα φέρνεις όλα εις πέρας… Έτσι , όταν επιστρατεύεις το όνομα του Κυρίου εναντίον των ασθενειών είναι φοβερό. Αν ψέλνεις με πίστη το γλυκό αυτό άσμα, μπορείς να απομακρύνεις αρρώστιες και δαίμονες… Με την επικράτηση του ονόματος του Χριστού η οικουμένη επέστρεψε στην αληθινή πίστη, η τυραννική εξουσία της αμαρτίας καταργήθηκε ο διάβολος απατήθηκε οι ουρανοί που ήταν κλειστοί για τον άνθρωπο άνοιξαν και εμείς αναγεννηθήκαμε”».

Πηγή: Θεολογία και Θαύματα
της Νοεράς Προσευχής
«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με»
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ
ΠΑΥΛΟΥ Κ. ΝΤΑΝΑ
ΙΕΡΟΚΥΡΗΚΟΣ
Εκδόσεις «Άθως»

Εικόνα Ταξιάρχη Μανταμαδου Λέσβου: Φτιαγμένη από χώμα και αίμα μοναχών

αναρτήθηκε στις 21 Απρ 2018, 12:32 μ.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 21 Απρ 2018, 12:32 μ.μ. ]

 

Η εικόνα του Ταξιάρχη: Φτιαγμένη από χώμα και αίμα μοναχών η εικόνα αποτυπώνει στο σύνολο όλο το θαύμα που διέπει τη δημιουργία της.

Την ώρα που δεκάδες πιστοί  είδη από χτες διανύουν είτε με τα πόδια είτε με οχήματα και λεωφορεία 37 χλμ για να φθάσουν και φέτος στο Ιερό Ναό του Ταξιάρχη στο Μανταμάδο με σκοπό να παραστούν στην ιερά πανήγυρη που τελείται κάθε χρόνο ανήμερα της Κυριακής των Μυροφόρων, έρχεται ξανά η ανάγκη να αναζητήσει κανείς τις επιταγές θρύλων και παραδόσεων όσον αφορά την προέλευση της θαυματουργής και παγκοσμίως ξακουστής  εικόνας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ.

Φτιαγμένη από χώμα και αίμα μοναχών η εικόνα αποτυπώνει στο σύνολο όλο το θαύμα που διέπει τη δημιουργία της από την α ή έως το τέλος. Οι ρίζες της χάνονται πολλούς αιώνες πριν και συγκεκριμένα τοποθετούνται γύρω στον 10ο με 11ο αιώνα εποχή όπου οι νησιωτικές περιοχές μαστίζονταν έντονα από τις συνεχείς επιδρομές και λεηλασίες των πειρατών. Η Λέσβος ήταν συχνός προορισμός των μακελάρηδων όντας τόπος πλούσιος με όλα τα καλά σε πλήρη αφθονία.

Αναζητώντας το θρύλο πάμε στα άδυτα της αδίστακτης ομάδας της οποίας ηγείτο ο ξακουστός για την αγριότητα και την ανίκητη φύση του αρχιπειρατής Σιρχάν  ο οποίος είχε βάλει ως στόχο ζωής την κατάληψη και λεηλασία του μοναστηριού που βρισκόταν λίγο χιλιόμετρα πιο πέρα από την οχυρωμένη πολιτεία με το όνομα Στένακας.

Η ίδρυση του μοναστηριού τοποθετείται πολύ παλιότερα ωστόσο οι καλόγεροι που τότε το υπηρετούσαν διατηρούσαν με απόλυτο σεβασμό κάθε ίχνος της ιερής παράδοσης που ο ίδιος ο χώρος εξυπηρετούσε όντας καταφύγιο και για διάφορα πολύτιμα αντικείμενα. Το τελευταίο στοιχείο ήταν αυτό που είχε εξάψει το ενδιαφέρον των πειρατών και μια μέρα έβαλαν πλώρη για την καταπάτηση του.

Τα πλοία τους έφθασαν τα μεσάνυχτα στις ακτές της περιοχής και οι ίδιοι με συνοπτικές και προσεκτικές διαδικασίες έφθασαν αθόρυβα στην τοποθεσία του μοναστηριού. Οι μοναχοί είχαν ήδη ανταποκριθεί στα συνεχόμενα χτυπήματα του ξύλινου σημάντρου με σκοπό να παραστούν στην ακολουθία του όρθρου.

Την ώρα που ο αέρας γέμισε με τις γλυκές μελωδικές ψαλμωδίες του οι πειρατές όρμησαν αλαλάζοντας μετατρέποντας την ειρηνική ιερή στιγμή σε ιαχή πολέμου. Οι καλόγεροι σφαγιάστηκαν με άγριο και απάνθρωπο τρόπο ενώ κανείς δεν γλίτωσε από το μένος και την θηριωδία των πειρατών…Μα να κάποιος κατάφερε να ξεφύγει από το λουτρό αίματος και δεν ήταν άλλος από το νεαρότερο σε ηλικία δόκιμο καλόγερο της Μονής, τον αμούστακο ακόμα Γαβριήλ.

Το καλογεροπαίδι όντας ευκίνητο κατάφερε να διαφύγει από ένα σημείο φθάνοντας στη στέγη ωστόσο έγινε αντιληπτός από τους πειρατές οι οποίοι έτρεξαν μανιασμένοι πίσω του επιδιώκοντας να έχει και αυτός την τύχη των συντρόφων του. Και τότε ω του θαύματος: η στέγη μετατράπηκε σε φουρτουνιασμένη θάλασσα και ανάμεσα στους αφρούς και τα μανιασμένα κύματα ξεχώρισε ευθύς αμέσως η ηγετική και πελώρια μορφή ενός στρατιώτη ο οποίος γεμάτος αγριότητα μέσα από φωτιά πρόταξε το σπαθί του εναντίον των πειρατών οι οποίοι τράπηκαν σε άτακτη φυγή.

Ο νεαρός Γαβριήλ ένιωθε δέος και ιερό φόβο να κυριεύουν το μυαλό και το κορμί του ενώ ο πόνος για την απώλεια των συντρόφων του φάνταζε απαρηγόρητος. Το μόνο φωτεινό σημείο ήταν το θαύμα που μόλις είχε προηγηθεί και που του προξένησε ανεξήγητα μία έντονη επιθυμία να αποτυπώσει με κάποιο τρόπο την μορφή του στρατιώτη που ουσιαστικά του έσωσε τη ζωή. Τότε πέφτοντας στα γόνατα ζήτησε μέσω θερμής παράκλησης από τον Ταξιάρχη να του δώσει φώτιση για να μπορέσει να φιλοτεχνήσει τη μορφή του. Και όντως έτσι έγινε.

Σαν κυριευμένος από μία αόρατη και ανώτερη δύναμη να κινεί τα χέρια του πήρε χώμα ενώ με ένα σφουγγάρι μάζεψε το αίμα από τους σφαγιασθέντες αδελφούς του. Ανακατεύοντας τα οραματιζόταν την μορφή του ατρόμητου στρατιώτη. Λέγεται ότι ο πηλός δεν έφθασε για να φτιάξει όλο το υπόλοιπο σώμα με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η εικόνα του προσώπου και να δοθεί έμφαση σε αυτήν.

Έκτοτε ο ιερός ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μανταμάδου αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων πιστών οι οποίοι κάθε χρόνο συρρέουν όχι μόνο στη χάρη του δηλαδή στις 8 Νοεμβρίου καθώς και κατά τη διάρκεια του πανηγυριού ανήμερα της Κυριακής των Μυρoφόρων 2 εβδομάδες ακριβώς μετά την Κυριακή του Πάσχα.

Σκοπός η προσκύνηση της ιερής εικόνας με την μαυριδερή όψη που για τους ντόπιους μιλά στην καρδιά και την ψυχή τους. Άλλες φορές αφήνει την αίσθηση ότι το πρόσωπο σκοτεινιάζει δείγμα ότι ο Ταξιάρχης είναι δυσαρεστημένος με όσα συμβαίνουν στην μικρή κοινωνία ενώ άλλοτε απορρέει μία γλυκύτητα και αγαλλίαση. Οι διηγήσεις πιστών σχετικά με θαύματα του Αγίου είναι εκατοντάδες και έχουν καταγραφεί σε δεκάδες βιβλία  ενώ ως ένδειξη ευγνωμοσύνης πολλοί είναι αυτοί που αφήνουν αφιερώματα γύρω από την εικόνα του.

Μιλώντας για θαύματα είναι πασίγνωστη πλέον και η ιστορία απόρροια της διήγησης του νεωκόρου του ναού όπου εν έτη 1963 ανήμερα της επίθεσης των Τουρκοκυπρίων στην Κύπρο με το που πήγε να ανάψει τα καντήλια είδε έκπληκτος την μεγάλη εξωτερική εικόνα που συναντά κανείς στο προαύλιο του ναού να λείπει.

Η απώλεια διήρκεσε μία εβδομάδα ενώ το μυστήριο έλυσε λίγο καιρό μετά ένας νεαρός ο οποίος κουβαλώντας ένα κριάρι έφθασε να προσκυνήσει την εικόνα του Αγίου που με βάση τη μαρτυρία του  έσωσε τη ζωή καθώς τον επικαλέστηκε όντας στο μέτωπο.

Φυσικά οι μαρτυρίες είναι αναρίθμητες ενώ ο Ταξιάρχης αποτελεί για του Λέσβιους σύμβολο πίστεως και ισχυρής προστασίας εν μέσω χαλεπών καιρών και προσωπικών δυσκολιών.

Αγιος Γέροντας Παΐσιος: Ο ουράνιος μισθός από την αρρώστια

αναρτήθηκε στις 14 Απρ 2018, 11:30 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 14 Απρ 2018, 11:30 π.μ. ]

  • – Τι κάνει η μητέρα σου;

– Δεν είναι καλά, Γέροντα. Ανεβάζει κατά διαστήματα ψηλό πυρετό και τότε χάνεται. Το δέρμα της γεμίζει πληγές και τις νύχτες πονάει.

– Ξέρεις; Αυτοί είναι μάρτυρες· αν δεν είναι ολόκληροι μάρτυρες, είναι μισοί.

– Και όλη η ζωή της, Γέροντα, ήταν μια ταλαιπωρία.
– Επομένως ο μισθός της θα είναι διπλός. Πόσα έχει να λάβη! Τον Παράδεισο τον έχει εξασφαλισμένο. Όταν ο Χριστός βλέπη ότι κάποιος αντέχει μια βαρειά αρρώστια, του την δίνει, ώστε με την λίγη ταλαιπωρία στην επίγεια ζωή να ανταμειφθή πολύ στην ουράνια, την αιώνια, ζωή. Υποφέρει εδώ, αλλά θα ανταμειφθή εκεί, στην άλλη ζωή, γιατί υπάρχει Παράδεισος, υπάρχει και ανταμοιβή.

Σήμερα μου είπε μια νεφροπαθής που χρόνια τώρα κάνει αιμοκάθαρση: «Παππούλη, σταυρώστε, σας παρακαλώ, το χέρι μου. Οι φλέβες είναι όλο πληγές και δεν μπορώ να κάνω αιμοκάθαρση». «Αυτές οι πληγές, της είπα, στην άλλη ζωή θα είναι διαμάντια μεγαλύτερης αξίας από τα διαμάντια αυτού του κόσμου. Πόσα χρόνια κάνεις αιμοκάθαρση;» «Δώδεκα», μου λέει. «Δηλαδή δικαιούσαι ένα ‘’εφάπαξ’’ και μία σύνταξη μειωμένη», της είπα. Μετά μου δείχνει μια πληγή στο άλλο χέρι και μου λέει: «»Παππούλη, αυτή η πληγή δεν κλείνει· φαίνεται το κόκκαλο». «Ναι, αλλά από εκεί μέσα φαίνεται ο Ουρανός, της λέω. Άντε, καλή υπομονή. Εύχομαι ο Χριστός να σου αυξάνη την αγάπη Του, για να ξεχνιέται ο πόνος σου. Φυσικά υπάρχει και η άλλη ευχή, να εξαλειφθούν οι πόνοι, αλλά τότε εξαλείφεται και ο πολύ μισθός. Επομένως, η προηγούμενη ευχή είναι καλύτερη». Παρηγορήθηκε η καημένη.

Όταν το σώμα δοκιμάζεται, τότε η ψυχή αγιάζεται. Με την αρρώστια πονάει το σώμα μας, το χωματόκτιστο αυτό σπίτι μας, αλλά έτσι θα αγάλλεται αιώνια ο νοικοκύρης του, η ψυχή μας, στο ουράνιο παλατάκι που μας ετοιμάζει ο Χριστός. Με αυτήν την πνευματική λογική, που είναι παράλογη για τους κοσμικούς, χαίρομαι και εγώ και καμαρώνω για τις σωματικές βλάβες που έχω. Το μόνο που δεν σκέφτομαι είναι ότι θα έχω ουράνια ανταμοιβή. Καταλαβαίνω ότι εξοφλώ την αχαριστία μου στον Θεό, αφού δεν έχω ανταποκριθή στις μεγάλες Του δωρεές και ευεργεσίες.

Γιατί στην ζωή μου όλα γλέντι είναι· και η καλογερική και οι αρρώστιες που περνώ. Όλο φιλανθρωπίες μου κάνει ο Θεός και όλο οικονομίες. Ευχηθήτε όμως να μη με ξοφλάη με αυτά σ’ αυτήν την ζωή, γιατί τότε αλλοίμονό μου! Μεγάλη τιμή μου έκανε ο Χριστός να υπέφερα ακόμη περισσότερο την αγάπη Του, αρκεί να με ενίσχυε, ώστε να αντέχω, και μισθό δεν θέλω.

Ο άνθρωπος, όταν είναι τελείως καλά στην υγεία του, δεν είναι καλά. Καλύτερα να έχη κάτι. Εγώ, όσο ωφελήθηκα από την αρρώστια, δεν ωφελήθηκα από όλη την άσκηση που είχα κάνει μέχρι τότε. Γι’ αυτό λέω, αν δεν έχη κανείς υποχρεώσεις, να προτιμά αρρώστιες παρά υγεία. Από την υγεία του είναι χρεώστης, ενώ από την αρρώστια, όταν την αντιμετωπίζη με υπομονή, έχει να λάβη. Όταν ήμουν στο Κοινόβιο[, είχε έρθει μια φορά ένας άγιος Επίσκοπος, πολύ γέρος, ονόματι Ιερόθεος, που ασκήτευε στην Σκήτη της Αγίας Άννης. Την ώρα που έφευγε, όπως πήγε να ανεβή στο ζώο, τραβήχτηκε το παντελόνι του και φάνηκαν τα πρησμένα του πόδια. Οι Πατέρες που πήγαν να τον βοηθήσουν, τα είδαν και τρόμαξαν. Εκείνος το κατάλαβε και τους είπε: «Αυτά είναι τα καλύτερα δώρα που μου έδωσε ο Θεός. Τον παρακαλώ να μη μου τα πάρη».

Απόσπασμα από το Βιβλίο
«Λόγοι του Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου Δ’ Οικογενειακή ζωή»

Επιτάφιοι της Λέσβου 2018

αναρτήθηκε στις 11 Απρ 2018, 2:30 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 11 Απρ 2018, 2:30 π.μ. ]

Άγιος Νικόλαος Πλωμαρίου


Αγιάσος



ΚΕΡΑΜΕΙΑ


ΑΦΑΛΩΝΑΣ


ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ


ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ – ΑΓΙΑΣΟΣ


ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ – ΜΥΤΙΛΗΝΗ


ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ – ΠΑΜΦΙΛΑ


ΑΓΙΑΣΟΣ


ΑΓΙΑΣΟΣ


ΑΓΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ – ΑΝΩ ΧΑΛΙΚΑΣ


ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ – ΠΟΛΙΧΝΙΤΟΣ


ΑΓΙΟΣ ΠΡΟΚΟΠΙΟΣ – ΙΠΠΕΙΟΣ


ΑΓΡΑ

ΚΟΥΡΝΕΛΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ


ΑΜΠΕΛΙΚΟ



ΑΣΩΜΑΤΟΣ


ΦΙΛΙΑ


ΚΑΤΩ ΧΑΛΙΚΑΣ


ΛΙΣΒΟΡΙ


ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΣΩΤΗΡΟΣ – ΑΝΕΜΩΤΙΑ


ΜΙΣΤΕΓΝΑ


ΜΟΛΥΒΟΣ


ΜΟΛΥΒΟΣ


ΜΟΛΥΒΟΣ


ΝΑΠΗ

ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ – ΛΑΦΙΩΝΑΣ


ΠΑΜΦΙΛΑ


ΠΑΠΑΔΟΣ


ΠΑΠΑΔΟΣ


ΠΑΠΑΔΟΣ


ΠΕΛΟΠΗ


ΠΕΡΑΜΑ


ΠΛΑΚΑΔΟΣ ΓΕΡΑΣ


ΠΛΩΜΑΡΙ


ΣΥΚΑΜΙΝΙΑ


ΣΚΟΥΤΑΡΟΣ


ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ – ΜΟΛΥΒΟΣ


ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ – ΜΕΣΑΓΡΟΣ

Επιτάφιος Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου

αναρτήθηκε στις 10 Απρ 2018, 3:28 π.μ. από το χρήστη Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου   [ ενημερώθηκε 10 Απρ 2018, 3:28 π.μ. ]


Η είναι αφιερωμένη στην Αποκαθήλωση του Εσταυρωμένου και στην Ακολουθία του .


1-10 of 1188